Strajk do wnętrza Wyższej Szkole Inżynierskiej do wnętrza Radomiu -
strajk okupacyjny do wnętrza Wyższej Szkole Inżynierskiej do wnętrza Radomiu, trwający od momentu 26 października 1981 aż do czasu wybuchu stanu wojennego do wnętrza Polsce 13 grudnia tego samego roku. Jego 49-dniowy trwanie trwania uczynił go najdłuższym ze wszystkich dotychczasowych strajków okresu PRL.Powodem aż do rozpoczęcia
strajku była kondycja do wnętrza Wyższej Szkole Inżynieryjnej do wnętrza Radomiu, dokąd władze mianowały rektora Michała Hebdę bez wymaganych procedur zaś łamiąc zawarte porozumienia.Zmieniona wiosną 1981 ordynacja wyborcza faworyzowała prof. Hebdę. Efektem sporu o ordynację było kasata spośród Senatu uczelni przedstawicieli NSZZ "Solidarność" zaś Niezależnego Zrzeszenia Studentów. W efekcie 24 października 1981 Komisja Zakładowa NSZZ "Solidarność" ogłosiła
strajk okupacyjny, kto stał się najdłuższym strajkiem do wnętrza Polsce i zarzewiem ogólnopolskiego
strajku środowisk akademickich.Mimo bojkotu wyborów za pośrednictwem opozycję, Senat dokonał ponownego wyboru prof. Hebdy na pozycja rektora Wyższej Szkoły Inżynierskiej do wnętrza Radomiu. Wybór ów został po pewnym czasie zatwierdzony za pośrednictwem ministra nauki, szkolnictwa wyższego zaś techniki Jerzego Nawrockiego nie bacząc na protestów Konferencji Rektorów Szkół Wyższych, Towarzystwa Popierania zaś Krzewienia Nauki i tzw. komisji czterech profesorów poniżej przewodnictwem Andrzeja Stelmachowskiego, która przybyła aż do Radomia ażeby zaprosić prof. Hebdę aż do ustąpienia.Gotowość strajkową ogłosiło habitat akademickie do wnętrza Lublinie, zaś również Akademia Medyczna do wnętrza Warszawie, Politechnika Warszawska zaś SGGW. Senat Uniwersytetu Warszawskiego spośród rektorem Henrykiem Samsonowiczem wyraził dezaprobatę do wnętrza stosunku aż do decyzji ministra.